Marine Le Pen werd op 7 juli 2026 officieel kandidate voor de Franse presidentsverkiezingen van 2027.
Voordien was ze eigenlijk ook al de beoogde kandidate van de extreemrechtse Franse partij 'Rassemblement National' (RN), maar ze werd eind maart 2025 veroordeeld voor opzettelijke verduistering van EU-middelen om de personeelskosten van haar partij te financieren, wat haar onder meer een verbod van vijf jaar opleverde om zich verkiesbaar te stellen voor een openbaar ambt. Le Pen ging in beroep en op 7 juli 2026 volgde de uitspraak. Het hof van beroep in Parijs handhaafde haar veroordeling, maar reduceerde het deel van de straf die voor haar politieke toekomst het belangrijkste was: het oorspronkelijke verbod van vijf jaar werd teruggebracht tot ongeveer 45 maanden. Daardoor kan Le Pen wel degelijk deelnemen aan de presidentsverkiezingen van 2027, die gepland zijn voor de maand april.
Nog op dezelfde dag van de uitspraak kondigde Le Pen haar presidentskandidatuur officieel aan op de Franse televisie. De jonge voorzitter van het RN, Jordan Bardella, gold eerder als de vervanger indien Le Pen niet zou mogen deelnemen. Nu Marine Le Pen kandidaat is, positioneert Bardella zich vooral als haar mogelijke toekomstige premier, maar tegelijk is Le Pen begonnen met een zuivering van de partijrangen. Figuren die te snel op de kar van Bardella zijn gesprongen, worden opzij geschoven. Het gaat dan vooral om ultraliberalen die het patronaat opvrijen, terwijl Le Pen daar toch enigszins afstand van houdt.
MEDEF
Le Pen startte haar verkiezingscampagne vorige week met een deelname aan ‘La Rencontre des entrepreneurs de France’ (REF), een jaarlijks evenement georganiseerd door de grootste werkgeversorganisatie van Frankrijk, de ‘Mouvement des Entreprises de France’ (MEDEF). MEDEF koppelde de REF van dit jaar -die plaatsvond op 26 en 27 augustus- expliciet aan de naderende Franse presidents- en parlementsverkiezingen en nodigde zeven presidentskandidaten uit voor het eerste grote gezamenlijke economische debat van de verkiezingsstrijd. (Marine Le Pen, Gabriel Attal van president Macrons partij ‘Renaissance’, Raphaël Glucksmann van de pro-Europese centrumpartij ‘Place Publique’, Édouard Philippe van het rechts-liberale ‘Horizons’, Bruno Retailleau van de rechts-conservatieve ‘Les Républicains’, Marine Tondelier van ‘Les Écologistes’ en Jean-Luc Mélenchon van het linkse ‘La France insoumise’).
De MEDEF had een voorkeur voor Jordan Bardella. Ook al herhaalde Le Pen op het podium dat zij belastingen en reglementering zal reduceren, de meeste patroons vinden dat haar beleid “te staatsgezind” en “te sociaal” is. Dat van Bardella, die opvallend afwezig was op de REF 2026, is dat niet. De aanwezigen applaudisseerden vooral voor de aanvallen van de andere presidentskandidaten op Le Pen, niet voor haar.
Bardella verzekerde afgelopen zaterdag dat hij de campagne van Le Pen volop zal ondersteunen. “Pas d’amertume” (‘ik ben niet verbitterd’), luidt het officieel. Tot de uitspraak van het hof van beroep in de verduisteringszaak op 7 juli was hij nochtans de gedoodverfde RN-kandidaat. Populair bij jongere kiezers en de favoriet van heel wat ondernemers, leek hij al de volgende president van Frankrijk. Dat was echter buiten de clan-Le Pen gerekend, die erg op loyaliteit is gesteld. Economist en miljardair François Durvye is daar nu de dupe van. Hij is te snel geweest om Bardella het Elysée in te prijzen en is de laan uitgestuurd. Durvye was vijf maanden eerder de economische topadviseur van Bardella geworden, nadat hij al jaren werkte aan de toenadering tussen het RN en de MEDEF. Tot begin dit jaar werkte Durvye als adviseur van de ultrarechtse ondernemer Pierre-Edouard Stérin, maar volgens ingewijden was dat alleen voor hemzelf een succes: hij verrijkte vooral zichzelf en deed het fortuin van Stérin aanzienlijk slinken.
Sociaal?
Het ‘sociaal imago’ van Le Pen berust louter op enkele vage, goedkope uitspraken als: “Ik bekijk de economie door de ogen van de inwoners van Hénin-Beaumont”, de kieskring in het departement Pas de Calais die haar naar de Assemblée nationale stuurde. Zij is echter voor forse besnoeiingen in de overheidsuitgaven, zij het niet in uitgaven ten gunste van het patronaat. Waar dan wel? Haar kernboodschap is “la préférence nationale”, al wie geen ‘echte Franse burger’ is, heeft geen economische of sociale rechten.
Waar ze wel een concreet verschil maakt is de pensioenleeftijd. Le Pen houdt vast aan 62 jaar, terwijl Bardella –toen hij nog de gedoodverfde kandidaat was– daar spectaculair afstand van nam onder invloed van Durvye, die de economie beslist niet bekijkt door de ogen van de mensen in Hénin-Beaumont.
Franck Allisio, RN-parlementslid, heeft anders wel een origineel idee. Te veel Fransen willen naar de universiteit volgens hem: dat ze vroeger gaan werken, dan kunnen ze eerder met pensioen. Denkt hij daarbij aan Bardella? Die schreef zich in voor verschillende opleidingen aan de Sorbonne (voor de faculteit Geografie en de dubbele opleiding Geschiedenis-Spaans), waar hij amper enkele examens deed, met povere resultaten, zoals een 4 op 20 voor literatuur -en dat voor een auteur. Meer dan genoeg voor de MEDEF.
Dit artikel verscheen eerder op Uitpers.