De Gaza-doden: amper in onze media, wel realiteit
Artikel
3 minuten

Een bomaanslag op een bus in Jeruzalem in de buurt van de residentie van premier Sharon zou minstens 10 mensen hebben gedood. De Israëlische regering reageert furieus door te zeggen dat "deze oorlog aan hen wordt opgelegd.

Een bomaanslag op een bus in Jeruzalem in de buurt van de residentie van premier Sharon zou minstens 10 mensen hebben gedood. De Israëlische regering reageert furieus door te zeggen dat "deze oorlog aan hen wordt opgelegd. De Palestijnse Autoriteit weigert opnieuw de noodzakelijke stappen te ondernemen om de terreur te beteugelen", aldus nog David Baker, een woordvoerder van premier Sharon. De Palestijnse Autoriteit heeft terecht deze daad op onschuldige burgers veroordeeld en nam daarmee tenminste een deel van zijn verantwoordelijkheid

Een bomaanslag op een bus in Jeruzalem in de buurt van de residentie van premier Sharon zou minstens 10 mensen hebben gedood. De Israëlische regering reageert furieus door te zeggen dat "deze oorlog aan hen wordt opgelegd. De Palestijnse Autoriteit weigert opnieuw de noodzakelijke stappen te ondernemen om de terreur te beteugelen", aldus nog David Baker, een woordvoerder van premier Sharon. De Palestijnse Autoriteit heeft terecht deze daad op onschuldige burgers veroordeeld en nam daarmee tenminste een deel van zijn verantwoordelijkheid.

Het is echter al jaren wachten op de verantwoordelijkheid die de Israëlische regering moet nemen. Een bezettingsmacht die een oorlog krijgt "opgelegd" is natuurlijk de feiten cynisch verdraaien, maar het geeft opnieuw argumenten om alle registers open te trekken. Het is de sluwe valstrik voor onze politici die kiezen voor een politiek van 'equidistance'.

De dagelijkse terreur met wapens, afsluitingen en de economische verstikking van de Palestijnse gebieden doden alle dagen. In de zogenaamde 'relatief rustige' laatste maanden, gerekend vanaf november 2003, werden er wel 77 Palestijnen gedood tijdens wat steevast 'militaire operaties' worden genoemd. Ook al ging het hoofdzakelijk om burgers, toch krijgt premier Sharon zelfs het woord 'verontschuldiging' niet over de lippen.

De meeste van deze slachtoffers zijn gedood met geen of weinig media-aandacht. Vandaag zullen we ongetwijfeld overstelpt worden met gruwelijke beelden van de bomaanslag in Jeruzalem. En dag eerder werden 13 Palestijnen gedood in de wijk Al-Zaitoun ten zuiden van Gaza-stad. Het was evenwel hard zoeken op TV of Radio om er iets van op te vangen. Ook in de kranten was er blijkbaar weinig plaats en zeker niet voor voorpaginanieuws. De media beslisten blijkbaar dat de dertien, opnieuw vooral burgers, een vooral anonieme dood verdienen. Daar zal ook de uitslag van de autopsie in het ziekenhuis van Asheifa niet veel aan veranderen, waaruit bleek dat vijf van hen met een nek- of hoofdschot standrechterlijk zijn geëxecuteerd. De dertien moesten sterven voor de joodse nederzetting in de Gaza-strook Netzarim. Netzarim heeft al veel doden gekost.

Het is waar, daarom geen excuus, dat het almaar moeilijker wordt om informatie te vergaren in de Palestijnse gebieden. Journalisten vormen geregeld een doelwit. Nu is er een nieuwe maatregel in voege getreden die het bezoek aan de fameuze A-gebieden (de Palestijnse stedelijke gebieden) a-priori verbiedt. Er is toestemming noodzakelijk van de Israëlische autoriteiten. Het duurt vijf dagen om die te krijgen, als tenminste een vergunning wordt afgeleverd. De maatregel viseert ongetwijfeld de onafhankelijke informatievergaring vooral van de vele missies uit het westen. Waar heeft de Israëlische regering schrik van? Dat is de vraag die journalisten zich voortdurend moeten stellen.

Land

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze digitale nieuwsbrief.