De Europese Unie (EU) en haar nationale regeringen maken zich op om te discussiëren over een grotere extractie van schaliegas in Europa. Dit zou de ecologische en sociale schade vergroten, alsook de gevaarlijke klimaatsverandering.
Brussel, mei 21, 2013.
EU leiders zullen morgen (22 mei) samen komen om te bespreken hoe ze de energieprijzen kunnen verlagen en op die manier de Europese industriële concurrentiepositie kunnen verbeteren (1). De ondertekenende organisaties waarschuwen echter dat achter de retoriek van het stimuleren van groei, productiviteit en werkgelegenheid, de intentie schuilt om de extractie van fossiele brandstoffen te bevorderen, inclusief schaliegas.
Klimaatrechtvaardigheidsgroepen dringen er bij de EU en de nationale overheden op aan om een beleid van energie-transitie in te voeren in de richting van post-fossiele en post-nucleaire economieën. Zoals Maxime Combes van ATTAC Frankrijk stelt: “EU regeringen en instituties houden geen rekening met het groeiende verzet van gemeenschappen in Europa tegen nieuwe exploraties van fossiele brandstoffen, en in het bijzonder tegen onconventionele bronnen zoals schaliegas, en technieken zoals hydro-fracking. Frankrijk en Bulgarije hebben al een verbod geïnstalleerd tegen dit soort van exploraties en praktijken op hun grondgebied.”
Organisaties verwerpen ook de inspanningen van BusinessEurope en andere machtige lobbygroepen, die druk uitoefenen op de Europese Commissie om het energie-beleid van de EU radicaal weg te leiden van het beperken van de klimaatsverandering ten voordele van vervuilende industrie-vriendelijke concurrentiekracht qua kosten en leveringszekerheid (2).
Zoals Tom Kucharz van Ecologistas en Acción (Spanje) zegt: “door te focussen op het 'verzekeren' van meer energie-technologieën zoals hydro-fracking, zou dit beleid de toenemende ongelijkheden gelinkt aan de extractie van fossiele brandstoffen verdoezelen, de aandacht afleiden van de werkelijke noodzaak om de globale opwarming af te remmen en doodlopende maatregelen verbonden aan de koolstofmarkt bevorderen”.
De hype die heerst rond schaliegas in Europa, volgt op de schaliegas-boom in de Verenigde Staten. Maar een nadere beschouwing onthult de wankele fundamenten van deze praktijken, die de gezondheid en het milieu negeren, en die afhankelijk zijn van onhoudbaar lage gasprijzen als gevolg van speculatie en industriële overschattingen (3).
“Een blik op de geschiedenis van de productie van schaliegas in de VS toont aan dat onconventioneel gas geen langetermijn -laat staan ecologisch duurzaam- antwoord kan bieden op de Europese koolstofarme energiebehoeftes”, stelt Geert De Cock van Food & Water Watch Europe. “Men kan zich geen weg boren naar een koolstofvrij Europa tegen 2050”.
Als Europa en zijn lidstaten het ernstig menen met het aanpakken van de energievraagstukken, dan zouden ze zich moeten afkeren van meer extraheren en van marktoplossingen die de klimaat- en energiecrisis alleen maar doen toenemen, en de sociale conflicten binnen de Europese grenzen en daarbuiten alleen maar in de hand werken.
In het licht hiervan, roept de “Time to Scrap the ETS” verklaring (4) -ondertekend door meer dan 140 organisaties en groepen van over heel de wereld- ook op tot beleid en acties die de energie-infrastructuur van de EU zouden transformeren, en tot een einde aan het industriële gebruik van fossiele brandstoffen. Het emissiehandelssysteem van de EU (ETS) is een obstakel voor deze transitie omdat het vervuilende energie toestaat en zelfs subsidieert.
(1) http://static.euractiv.com/sites/all/euractiv/files/Council Conclusions Energy.pdf
(2) http://www.euractiv.com/priorities/business-tells-barroso-balance-e-news-519506
(4) http://scrap-the-euets.makenoise.org/english/. Groepen, netwerken, NGO's en collectieven die zich willen aansluiten bij de Scrap the ETS verklaring, kunnen een e-mail zenden naar scrap.the.ets@gmail.com
Organisaties:
Aliança RECOs – Redes de Cooperação Comunitária Sem Fronteiras, Brazil
ATTAC, France
Carbon Trade Watch
Centre for Civil Society, Durban, South Africa
Centro de Referência do Movimento da Cidadania pelas águas florestas e Montanhas Iguassu ITEREI, Brazil
Ciel Voilé, France
Corner House, UK
Corporate Europe Observatory
Earth Peoples
Ecologistas en Acción, Spain
EcoNexus, UK
FERN
Food and Water Watch Europe
Green Cross Society, Ukraine
Indian Social Action Forum, India
Indigenous Environmental Network
ITEREI- Refúgio Particular de Animais Nativos, Brazil
JA!Justiça Ambiental (Friends of the Earth), Mozambique
Jubilee South - Asia/Pacific Movement on Debt and Development (JSAPMDD)
Les Amis de la Terre (Friends of the Earth), France
Movimento Mulheres pela P@Z!, Brazil
Observatori del Deute en la Globalització (ODG)
Ongd AFRICANDO, Spain
Philippine Movement for Climate Justice, Phillipines
Philippine Network on Climate Change, Philippines
Plataforma Interamericana de Derechos Humanos, Democracia y Desarrollo
Re: Common, Italy
Sanlakas Philippines
School of Democratic Economics
Taller Ecologista, Argentina
Terræ Organização da Sociedade Civil, Brazil
Timberwatch Coalition, South Africa
Transnational Institute
Vzw CLIMAXI, Belgium
Vzw Vrede, Belgium
Woodland League, Ireland
Meer informatie:
Belen Belanyá (Corporate Europe Observatory, The Netherlands): +31 (0)6330 903.86
Geert De Cook (Food and Water Watch, Belgium): +32 (0)484 629.491
Joanna Cabello (Carbon Trade Watch, Belgium): + 32 (0)493 829.459
Maxime Combes (ATTAC France): +33 (0)624 512.944
Tom Kucharz (Ecologistas en Acción, Spain): +32 (0)619 949.053
Lees ook:
Hoog tijd om het ETS af te schaffen!
Meer dan 90 organisaties en bewegingen (waaronder vzw Vrede) roepen de Europese Unie op om het gefaalde 'Emission Trading Scheme' (systeem van emissiehandel) af te schaffen en dringend doeltreffende maatregelen te nemen om de broeikasgassen te bestrijden.
De Amerikaanse olie- en gas-bonanza
In juni 2012 sloeg een rapport met de titel ‘olie, de volgende revolutie’ in als een bom. De auteur ervan, Leonardi Maugeri, is een voormalige manager bij het Italiaans olieconcern ENI. Hij stelt in zijn paper dat we het concept 'peak oil' voorlopig mogen vergeten. Peak oil is het moment waarop een piek wordt bereikt in de mondiale olie-extractie, waarna de productiegraad terminaal zal verminderen. Volgens Maugeri zit er echter helemaal geen oliecrisis aan te komen, integendeel. Volgens zijn schattingen kan de globale olieproductie gemakkelijk stijgen van de huidige 93 miljoen vaten per dag naar 110,6 miljoen vaten per dag tegen 2020. Die toename zal deels komen van een stijging van de conventionele olieproductie (de vandaag onderbenutte capaciteit in Irak bijvoorbeeld) en van de forse toename van de zogenaamde 'niet-conventionele olieproductie' (schalieolie in de VS, teerzanden in Canada, zware olie in Venezuela en Braziliaanse 'pre-salt oil'). Het rapport van Maugeri focust in het bijzonder op de potentiële voorraden van de VS, die zo groot zouden zijn dat het land quasi energie-onafhankelijk zou kunnen worden tegen 2020. Dat zou dan weer een enorme impact hebben op de geopolitieke verhoudingen in de wereld.