Onze Minister van Zaken is op reis geweest naar Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Het opvallendste bezoek is toch wel dat aan Israël geweest. Niet de bestemming valt daarbij op, maar wel de openlijke verzoening tussen de huidige Israëlische leiders en België, het land van de genocidewet.
Onze Minister van Zaken is op reis geweest naar Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Het opvallendste bezoek is toch wel dat aan Israël geweest. Niet de bestemming valt daarbij op, maar wel de openlijke verzoening tussen de huidige Israëlische leiders en België, het land van de genocidewet.
Onze Minister van Zaken is op reis geweest naar Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Het opvallendste bezoek is toch wel dat aan Israël geweest. Niet de bestemming valt daarbij op, maar wel de openlijke verzoening tussen de huidige Israëlische leiders en België, het land van de genocidewet.
Mensen die waar ook ter wereld verantwoordelijk zijn voor zware misdrijven tegen de menselijkheid konden door de Belgische genocidewet aangepakt worden. Zo werd bijvoorbeeld Ariel Sharon, premier van Israël, voor zijn optreden in de Palestijnse vluchtelingenkampen Sabra en Shatila in Beiroet 1982 aangeklaagd. Toen echter een jaar geleden ook de Amerikaanse legertop op basis van die wet een klacht te verteren kreeg voor het oorlogsoptreden tegen Irak, was de Belgische politieke wereld maar al te gauw bereid om zijn naïviteit te bekennen, en de wet grondig aan te passen.
Deze episode werd nu met het bezoek van Louis Michel aan de Israëlische premier Sharon voorgoed afgesloten. België is opnieuw een actief bevriend land van Israël en wordt door zijn uitgebreide contacten met de Arabische wereld zelfs als een vredesbemiddelaar gecatalogeerd door de Israëlische Minister van Buitenlandse Zaken, Sylvan Shalon. En een go-between kan moeilijk standpunten innemen die controversieel overkomen, niet? Michel onderstreepte de vernieuwde vriendschapsbanden dan ook met uitspraken die Sharon als muziek in de oren moeten hebben geklonken. "Deze bladzijde is omgedraaid, en we willen er niet naar terugkeren. België wil een nieuw elan geven aan de relaties met Israël. We plannen de uitwisseling te ontwikkelen, de dialoog en de samenwerking op alle vlakken, zij het de kunst, de wetenschap, de cultuur of het onderzoek."ﾝ En vooral Michels mening over de muur zullen ze met stip hebben genoteerd: "Wij beschouwen dat de veiligheidsbarrière volgens het huidige traject, de toekomstige onderhandelingen kan beïnvloeden, maar wij betreuren dat het Internationaal Gerechtshof werd ingeschakeld, want dit dreigt het Gerechtshof te politiseren en te instrumentaliseren"ﾝ.
Dat zelfs het neutrale Internationale Rode Kruis openlijk de bouw van deze muur aanklaagt, houdt Louis Michel kennelijk niet bezig. Dat de Verenigde Naties hebben opgeroepen de muur weer af te breken, is niet aan hem besteed. Dat gerenommeerde internationale juristen een grondig onderbouwd dossier indienen op basis van de Vierde Conventie van Genève over de bescherming van de burgerbevolking in geval van oorlog, is voor hem "het politiseren en instrumentaliseren van het Gerechtshof"ﾝ. De ethische politiek kent kennelijk grenzen.
Louis Michel heeft ook een originele oplossing voor dit conflict in het Midden-Oosten. Hij heeft zich met name in Tel Aviv uitgesproken voor een nieuwe uitbreidingsronde van de Europese Unie, niet alleen met Turkije maar ook met andere landen uit het Midden-Oosten. "De recente evolutie heeft aangetoond dat alleen al het perspectief van toenadering met Europa op zich reeds een voldoende stimulans vormt om samenlevingen te stabiliseren en te disciplineren, die tot voor kort ten prooi waren van spanningen of etnische of andere conflicten."ﾝ Op een conferentie "Israël en het uitgebreide Europa"ﾝ hoopte Louis Michel dat deze "logica van vooruitzicht op stabiliteit zich uit zo breiden naar andere geografische gebieden, en meer bepaald aan de oevers van Middellandse Zee en het Nabije en Midden-Oosten."ﾝ
Er mogen allerlei uitnodigingen worden uitgestuurd, allerlei perspectieven worden uitgetekend, maar een conflict oplossen kan niet zonder de oorzaken aan te pakken. Een internationaal conflict moet het internationaal recht volgen. In het geval van Israël-Palestina moeten de UNO-resoluties worden toegepast. Een andere weg naar een rechtvaardige oplossing zal moeilijk te vinden zijn. Laat ons met z'n allen de druk op onze politieke leiders trachten te verhogen, opdat ze inderdaad concrete invloed zouden uitoefenen om een rechtvaardige vrede in het Midden-Oosten te bewerkstelligen. De betoging van 2O maart is daar een uitstekende gelegenheid toe.