Naast de uitbreiding van de oorlog tegen Iran naar het hele Midden-Oosten en daarbuiten, brengt dit conflict het risico met zich mee dat er opzettelijk kernwapens worden ingezet.
President Donald Trump is op dreef. Sinds begin dit jaar heeft hij de president van Venezuela ontvoerd, dreigde hij Groenland en Colombia binnen te vallen, en heeft hij de VS -en een groot deel van het Midden-Oosten- in een nieuwe oorlog gestort door samen met Israël Iran aan te vallen, iets wat zelfs de grootste haviken onder de recente VS-presidenten wisten te vermijden. Dit komt bovenop de zeven landen die hij in 2025 bombardeerde.
De verkiezingsbeloften van 2024 van een vredespresident die een einde zou maken aan de eeuwigdurende oorlogen zijn in rook opgegaan, om plaats te maken voor een ongebreideld gebruik van militair geweld en een kennelijke minachting voor diplomatie. Zoals de Amerikaanse satirische comedyshow ‘Saturday Night Live’ het verwoordde: Trump, samen met zijn VN vervangende Vredesraad "raakten vrede beu".
Het schenden van het internationaal recht lijkt een kenmerk te zijn van Trumps optreden, perfect aansluitend bij zijn verklaring dat hij zich nadrukkelijk niet laat leiden door het internationaal recht, normen, tradities of algemeen fatsoen, maar door “mijn eigen moraal. Mijn eigen oordeel. Dat is het enige dat mij kan tegenhouden.” De machtsdronken topadviseurs van Trump slaan al even hard door.
Minister van Oorlog Pete “kill them all” Hegseth verklaarde dat het zijn doel is om “overweldigend en afstraffend geweld op de vijand los te laten” en om “de handen van onze oorlogsstrijders vrij te maken om de vijanden van ons land te intimideren, te demoraliseren, op te jagen en te doden.” Op de veiligheidsconferentie in München in februari betreurde VS-minister van Buitenlandse Zaken “little Marco” Rubio het einde van het tijdperk van het kolonialisme en riep hij op tot een terugkeer naar “het tijdperk van de westerse dominantie”. Adjunct-stafchef Stephen “Genghis” Miller verklaarde: “We leven in een wereld… die wordt geregeerd door geweld, die wordt geregeerd door macht.”
Trump is de gemene losgeslagen pestkop op de speelplaats van de wereld. Alleen heeft deze pestkop de exclusieve bevoegdheid om duizenden kernkoppen te lanceren. Naast zijn hegemoniale acties op het gebied van conventionele oorlogsvoering, escaleert Trump ook wat kernwapens betreft. Zo wees hij het voorstel van de Russische president Vladimir Poetin om het New START-verdrag (dat de strategische wapens van de VS en Rusland beperkte) met nog een jaar te verlengen af, waardoor een ongebreidelde kernwapenwedloop mogelijk wordt, naast de reeds lopende nucleaire moderniseringsrace. Hij heeft ook aangekondigd dat de VS opnieuw kernproeven gaat doen. Zelfs zonder de context van oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten en van spanningen met China zouden deze acties en dreigementen destabiliserend en gevaarlijk zijn.
Het zou de ultieme uiting van Trumps grenzeloze macht zijn als hij het enige overgebleven internationale taboe zou doorbreken door een kernwapen te laten ontploffen. Dit taboe houdt -ondanks te veel momenten waarop het maar net niet mis ging- al meer dan 80 jaar stand. Er zijn veel indicaties dat, ondanks het vermogen van de VS en Israël om Iran naar believen te bombarderen, deze oorlog misschien niet zo goed verloopt voor hen. Maar dat hoeft uiteraard geen voorwendsel te zijn om een kernwapen in te zetten. In Trumps gedachten lijkt echter te gelden: hoe meer iets ongegrond, schandalig en onnodig is, hoe beter. Gezien zijn kwetsbare ego en snel afnemende geestelijke vermogen -waarbij hij bizarre tirades afsteekt over giftige slangen in Peru of de gordijnen in het Witte Huis- denkt hij dat hoe meer hij door het lint gaat, hoe meer dit zijn dominantie demonstreert.
Sinds het einde van de Koude Oorlog hebben veel oplettende mensen zich zorgen gemaakt over een onbedoelde of door een misrekening veroorzaakte stap in de richting van een nucleaire oorlog. Maar nu Trump elk taboe op nationaal en internationaal niveau doorbreekt en laat zien dat hij boven de wet staat en bij elke gelegenheid kan doen wat hij wil, lijkt zelfs het bewust doorbreken van het ultieme taboe niet ondenkbaar. Dit kan in feite een van de redenen zijn waarom de reacties van Poetin en de Chinese president Xi Jinping op de aanvallen tegen Iran getemperd zijn. Ze weten hoe gevaarlijk Trump is en willen hem niet provoceren.
Luchtmachtveteraan Mikey Weinstein, hoofd van de NGO 'Military Religious Freedom Foundation' meldde op 3 maart dat hij sinds de start van de bombardementen op Iran klachtentelefoons had gekregen van meer dan 200 soldaten op meer dan 50 militaire installaties van de VS omdat sommige militaire commandanten aan de troepen zeggen dat de Iran-oorlog deel uitmaakt van Gods plan; dat deze “bijbels gesanctioneerde oorlog duidelijk het onmiskenbare teken is van de snelle nadering van de fundamentalistisch-christelijke ‘eindtijd’, zoals levendig beschreven in de Openbaring in het laatste boek van het Nieuwe Testament.” Zo vertelde de commandant van een gevechtseenheid zijn onderofficieren dat "president Donald Trump door Jezus was gezalfd om het signaalvuur in Iran aan te steken om Armageddon te veroorzaken en zijn terugkeer naar de aarde te markeren.” (Ook VS-minister van Oorlog Hegseth is een fundamentalistische christelijke nationalist, nvdr.)
Tulsi Gabbard, directeur van de VS-Nationale Inlichtingendienst, waarschuwde in juni vorig jaar dat we “dichter bij de afgrond van nucleaire vernietiging staan dan ooit tevoren”. Misschien zijn we wel dichterbij dan zelfs zij zich toen realiseerde.
Deze opinie verscheen eerder op Common Dreams.