Iran

De spanningen tussen de VS en Iran nemen gevaarlijke proporties aan, een gevolg van een gefabriceerde crisis.

Onder zware economische druk, een verbreking van de afspraken door de VS, een hernieuwd sanctieregime, een gebrek aan internationale steun en voortdurende provocaties van de VS en bondgenoten, kondigde Iran eind mei aan dat het zich gradueel zal terugtrekken uit het Nucleair Akkoord.

Regeringen wereldwijd, en in het bijzonder de EU en de VN, moeten de VS expliciet en ondubbelzinnig oproepen om de ramkoers met Iran te beëindigen. Ze moeten duidelijk maken dat zij geen militaire acties tegen Iran zullen steunen.

De jongste weken hebben belangrijke politieke en strategische ontwikkelingen het zo al erg complexe Syrische conflict in een nieuwe fase geduwd.

In twee fazen, op 6 augustus en op 4 november 2018, stelde de Amerikaanse president Donald Trump alle sancties die ooit door de Verenigde Staten werden uitgevaardigd tegen Iran, het olierijke land aan de Perzische Golf, weer in.

De VS legt Iran vanaf vandaag opnieuw een uitgebreid sanctieregime op. Deze sancties gaan al lang niet meer enkel over de eis dat het nucleaire akkoord met Iran moet heronderhandeld worden.

Wat na Idlib? Als deze enclave terug in handen valt van Damascus volgt de vraag of er een diplomatieke uitweg bestaat voor de toekomst van Syrië. Buitenlandse machten kiezen echter voor hun eigen belangen waardoor het land dreigt af te stevenen op een langdurige opdeling.

De Coalitie tegen Kernwapens, de Belgische tak van Nobelprijswinnaar ICAN, betreurt en veroordeelt de Amerikaanse beslissing om zich terug te trekken uit het nucleaire akkoord met Iran. Europese lidstaten kunnen en moeten een plan B ontwikkelen om Iran in het huidige akkoord te houden.

Eind 2017, begin 2018 spoelde een golf van protest en rellen over Iran. Er werd vergeleken met de protesten van 2009, toen de hervormingsgezinde presidentskandidaat Mousavi het in de verkiezingen moest afleggen tegen de conservatieve Ahmadinejad. Een manke vergelijking.

Zoals de Koude Oorlog in werkelijkheid warm is uitgevochten in heel wat landen in het ‘zuiden’, zo is Syrië nu het broeiende toneel van conflicten tussen verschillende grootmachten wiens rivaliteiten vooral de jongste weken tot regelrechte militaire confrontaties hebben geleid. In Syrië spelen ze met vuur.

De militaire interventie van Saoedi-Arabië en zijn bondgenoten in Jemen is duizend dagen oud. Het gaat om een bijzonder complexe en brutale oorlog die heel wat slachtoffers maakt. Er is sprake van oorlogsmisdaden. Saoedi-Arabië kan desondanks rekenen op Europese en VS-wapens.

De val van Islamitische Staat als territoriale macht in Syrië en Irak is nakend. Met het terreinverlies van de Islamitische Staat verdwijnt een gemeenschappelijke vijand, maar is het einde van de oorlogsellende nog lang niet in zicht.

De Saoedische koning bracht een historisch bezoek aan Rusland, het eerste ooit. Beide landen proberen hun belangen in het woelige Midden-Oosten en op de oliemarkt zoveel mogelijk te verdedigen. Hoewel veelal elkaars tegenstander, streven ze er naar hun relaties pragmatisch te stroomlijnen.

Turkije zit diep verstrengeld in het Syrische conflict, maar het loopt helemaal niet zoals Ankara dat wenst.

Tekst van de inleidende lezing op het Midden-Oostendebat tijdens Gentse Feesten dat op 16 juli plaatsvond, twee dagen na de terreurdaad in Nice.

De deadline voor het sluiten van een akkoord werd verschillende keren vooruitgeschoven, maar dinsdag 14 juli 2015 werd het finale akkoord (Joint Comprehensive Plan of Action) ondertekend in Wenen.

De onderhandelingen in Genève tussen de P5+1 en Iran kennen een lange voorgeschiedenis. In dit dossier geven we u hiervan een kort overzicht. Vervolgens brengen we een aantal achtergrondanalyses bij de huidige onderhandelingen in Genève

Een week voor de presidentsverkiezingen van 14 juni 2013 stond Rouhani er volgens de peilingen zeker niet beter voor dan de andere kandidaten. Het zag er naar uit dat niemand een meerderheid van de stemmen zou bemachtigen.