België verleende visa aan gezinnen uit Gaza, om hen vervolgens niet te evacueren en hen achter te laten in levensgevaarlijke omstandigheden. Op 16 juli trok een delegatie van het burgerinitiatief 'Waiting for Prévot' naar het ministerie van Buitenlandse Zaken om de situatie aan te klagen (red).
Aan Maxime Prévot, vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken van België,
Geachte heer Prévot,
Het is met aandacht en ontzetting dat wij kennisnamen van uw tussenkomst in de Kamercommissie over de uitzichtloze toestand van de Palestijnse onderdanen in Gaza die wél een visum hebben voor België maar niet mogen rekenen op de voortzetting van Belgische evacuatiemissies uit Gaza.
U weet om welke profielen het gaat. Het gaat om mensen van vlees en bloed. Het gaat om overlevers van de meest recente fase van de genocide in Gaza. Het gaat om mensen wiens gezinsleden in België leven, hetzij als erkend vluchteling, hetzij als Belg. Het gaat om mensen die door de genocide en de Israëlische sluiting van de grenzen van Gaza van elkaar gescheiden zijn.
U zegt dat België zich niet hoeft te schamen. U zegt dat België veel heeft gedaan. België heeft inderdaad moeite gedaan om gezinsleden van Belgen en gezinsleden van vluchtelingen met een visum voor België uit Gaza weg te halen, en daar zijn wij ook erkentelijk voor. Maar België is na een handvol van deze missies gestopt met verdere evacuaties. Zonder enige aanleiding. Gewoon omdat de politieke wil is weggedeemsterd.
U zegt dat België zich niet hoeft te schamen. Maar gezinnen die, soms na jarenlang wachten op een beslissing van de Dienst Vreemdelingenzaken, uiteindelijk toch een visum te pakken hebben gekregen, zagen evacuatieronde na evacuatieronde aan zich voorbijgaan.
U zegt dat België zich niet hoeft te schamen. Maar ouders wachten nog steeds op hun minderjarige kinderen die de genocide tot nu toe overleefden. Kinderen wachten nog steeds op hereniging met hun ouders, broers en zussen. Hun psychisch en fysiek lijden is ondraaglijk en wordt zinloos verlengd.
Uiteraard moet België zich schamen!
Na jarenlang dwarsliggen is de Israëlische Staat eindelijk bereid om mee te werken met Europese landen die Palestijnen met een visum willen evacueren. Dezelfde partij die de minister levert die de visa heeft uitgereikt aan deze gezinnen, ligt dwars als deze gezinnen ook werkelijk gebruik wensen te maken van deze visa en zich in veiligheid willen herenigen met hun getraumatiseerde gezinsleden. Terwijl de evacuaties nota bene uw bevoegdheid zijn.
Wij, wachtende ouders, door wanhoop verteerde gezinsleden, begeleiders, hulpverleners, buddy’s, advocaten, wij vrienden, wij burgers, wij mensen, wij weten niet meer wat te vertellen tegen deze mensen.
Wij kunnen niet uitleggen waarom wat wel kon voor de een, niet meer kan voor de ander. Wij kunnen niet uitleggen dat, nu het geweld tijdelijk een andere intensiteit kent en evacuatiemissies minder risicovol zijn dan voorheen, deze regering niet langer bereid is om te doen wat ze eerder deed: een uitweg bieden uit deze genocide aan mensen die sowieso het recht hebben hier te zijn.
Het is onverteerbaar dat de sancties nog steeds dode letter zijn terwijl de evacuaties een stille dood stierven. Het is onverteerbaar dat de Belgische Staat deze mensen met de ene hand een visum uitreikt en hen met de andere op afstand houdt.
U geeft aan dat België niet verplicht is om mensen met een visum voor België uit Gaza te evacueren. Wij herinneren eraan dat de Belgische Staat medeplichtig is aan het Israëlische beleid. Het beleg van Gaza, de herhaaldelijke vernietigingscampagnes, de executies, de grootschalige onwettige detentie van Palestijnse kinderen, en de systematische vernedering van de inwoners hebben de Belgische Staat er nooit toe aangezet Israël niet meer als een bondgenoot te beschouwen. Sinds 7 oktober 2023 werden er meer dan 73.000 mensen in Gaza vermoord omdat ze Palestijn zijn, Gaza is volstrekt onleefbaar geworden, en u blijft Israël als een partner beschouwen.
U hebt gelijk wanneer u zegt dat het zinloos lijkt om over het recht te spreken, gezien de omvang van deze verwoesting en de Europese medeplichtigheid. Maar u bent bevoegd en wij vragen u wel degelijk om uw plicht te doen, de plicht die op elkeen van ons rust als we geconfronteerd worden met misdaden tegen de menselijkheid en als we de keuze hebben te handelen.
De betrokken personen kunnen Gaza niet op eigen kracht verlaten. Ze wachten op groen licht. U bent bevoegd om dit groen licht te geven, jazeker, maar we zijn het ook als land aan hen verplicht. Deze mensen mogen we niet tweemaal slachtoffer laten worden: een eerste maal van de Israëlische vernietigingsdrang, een tweede maal van onze weigering hen te laten vertrekken.
U zegt dat u deze kwestie weer op tafel wilt leggen. Wij vragen u: wanneer? Drie jaar wachten is ondraaglijk voor wie elke dag probeert te overleven.
Gelet op de specifieke situatie van Gaza, de gesloten grenzen, de voortzetting van genocide en etnische zuivering, en het ondraaglijke lot van deze families, verzoeken wij u zich er concreet toe te verbinden de evacuaties te hervatten en een gedetailleerde routekaart op te stellen die zo weinig mogelijk arbitrair en zo transparant mogelijk is.
Wij kijken uw antwoord hoopvol tegemoet.
