Irak

Exact vijftien jaar geleden begon de VS-invasie van Irak. De oorlog zou het land en de regio verregaand destabiliseren. Nooit eerder was het protest van de bevolking zo groot.

Het onafhankelijkheidsreferendum dat de Regionale Regering van Koerdistan (KRG) op 25 september organiseerde in de autonome Koerdische regio van Irak, zorgde voor een tumultueuze nasleep die de Koerden uiteindelijk zuur zou opbreken.

De menselijke tol van de jongste aanslag in Egypte is immens en bijgevolg was er enige media-aandacht. De meeste terreuraanvallen en slachtoffers vallen in vijf landen maar blijven grotendeels buiten beeld. Het onlangs verschenen Globale Terrorisme Index-rapport 2017 brengt verheldering.

De recente aanval in Brussel op enkele militairen roept vragen en bedenkingen op: over het 'veiligheidsbeleid', over de inzet van militairen, over het Belgisch militair optreden in het buitenland, over de verengde manier ook waarop het terreurdebat en -beleid in ons land wordt gevoerd.

Sinds Trumps aantreden vielen naar schatting 2.200 burgerdoden in de luchtoorlog tegen de Islamitische Staat. De militaire campagne kost vele miljarden, maar op het terrein zelf leven de meeste oorlogsvluchtelingen onder de armoedegrens.

Ik bracht vandaag een bezoek aan El-Hawl (Hole in het Koerdisch) dat in het oostelijke deel van het district Hassakeh ligt, op 20 km van de Iraakse grens. Het kleine stadje herbergt een kamp met Iraakse vluchtelingen die in moeilijke omstandigheden proberen overleven.

Begin deze maand is de laatste fase begonnen van de slag om Raqqa, de zelfverklaarde hoofdstad van de Islamitische Staat in Syrië. Dat gaat gepaard met grote verliezen onder de burgerbevolking. Het Syrische schaakspel wordt inmiddels steeds complexer.

Afgelopen nacht hebben Turkse gevechtsvliegtuigen stellingen van de Koerdische Yezidi’s in Amûd en Geliyê Kersê in het Koerdisch-Iraakse Sinjar gebombardeerd. Daarnaast zijn er ook Turkse bommen gedropt in Dêrik in Noord-Syrië (het Koerdische Rojava).

Sinds juli 2016 neemt België, na een pauze van een jaar, opnieuw deel aan luchtaanvallen in Irak en Syrië, in het kader van de internationale coalitie tegen IS. Of daar burgerslachtoffers bij vallen, weten we niet. Het Belgische ministerie van Defensie weigert immers enige transparantie.

De afgelopen EU-top werd overschaduwd door de dramatische gebeurtenissen in Aleppo. De EU-ministers lieten er hun verontwaardiging de vrije loop maar toonden ook hun onmacht.

In het Midden-Oosten neemt het geweld dramatische proporties aan. In Syrië, Irak en Jemen zijn de afgelopen maanden duizenden onschuldige slachtoffers gevallen.

Een oorlog wordt altijd op verschillende fronten gevochten. Naast het militaire strijdtoneel en het gevecht achter de diplomatieke schermen, dingen de strijdende partijen ook naar de gunst van de publieke opinie om het eigen narratief in de communicatie te laten domineren. Propaganda dus.

Tekst van de inleidende lezing op het Midden-Oostendebat tijdens Gentse Feesten dat op 16 juli plaatsvond, twee dagen na de terreurdaad in Nice.

Nog harder toeslaan in Syrië en in Irak, zoals de Franse president François Hollande al aankondigde, is het foute antwoord, zegt Ludo De Brabander. ‘We grijpen veel te vlug naar de militaire interventie als “oplossing”. Daarmee belanden we in een spiraal van geweld.’ (interview in De Standaard, 16/07/16)

Gisteren stelde Ludo De Brabander (Vrede vzw) zijn nieuw boek #Oorlogzondergrenzen voor. Christophe Callewaert ging met hem in gesprek.

De inleiding en het overzicht van het boek 'Oorlog zonder grenzen' dat zopas is verschenen bij EPO

Vandaag komen de commissies van Buitenlandse Betrekkingen en Defensie samen om van 'gedachte te wisselen' over de Belgische deelname aan de internationale coalitie tegen IS. Er zullen heel wat vragen komen aan de betrokken ministers over de regeringsbeslissing om naast Irak ook, in Syrië te bombarderen.

Verschillende militaire interventies in Afghanistan, Irak en Libië hebben geen vrede en stabiliteit gebracht, waarschuwt de gezamenlijke vredesbeweging. 'Toch investeert onze regering binnenkort opnieuw miljarden in datzelfde failliete recept.'

Het vluchtelingenbeleid van Europa is er vooral op gericht om de grenzen zoveel mogelijk te sluiten. Dat zet het recht op asiel zwaar onder druk.

Irak kent al meer dan 35 jaar oorlog en economisch geweld. Het land is van een relatief welvarende staat veranderd in een 'failed state'.

25 jaar geleden viel een coalitie van 49 landen Irak binnen. De oorlog, het daaropvolgende embargo, nog een oorlog en een bezetting, lieten het land berooid achter. Maar Irak is niet dood. Het verzet en de protesten zijn de voorbije 25 jaar nooit gestopt en vormen het tegengif voor militarisme en bezetting.

Vrede vzw heeft een uitgebreid dossier klaar dat inzicht biedt in de recente conflicten in Irak en Syrië en duiding geeft bij de opmars van Islamitische Staat (IS).