Ludo De Brabander

Wereldwijd roept de vredesbeweging op om deel te nemen aan de internationale anti-oorlogsdag. Op 20 maart is het één jaar geleden dat de Brits-Amerikaanse oorlogscoalitie Irak aanviel. Waarom is het belangrijk om onze stem te laten horen ?

Op 20 maart is het een jaar geleden dat de Brits-Amerikaanse oorlogscoalitie Irak binnenviel. In Londen en Washington luidde het officieel dat Irak een bedreiging vormde voor de wereldvrede. Niet alleen weigerde Saddam Hoessein zijn massavernietigingswapens te ontmantelen.

Opnieuw bloedige aanslagen in Irakese steden. Wat in Irak gebeurt is opnieuw een zware slag voor vrede in het Midden-Oosten. De regio kampt al decennia met het ene gewelddadige conflict na het andere.

Brussel - van 15 februari 2003 naar 20 maart 2004 : de wereld tegen oorlog en bezetting. Zondag 15 februari is het één jaar geleden dat wereldwijd miljoenen mensen de straat optrokken om te protesteren tegen het voornemen van de Britse en Amerikaanse regering een oorlog te starten tegen Irak.

Een bomaanslag op een bus in Jeruzalem in de buurt van de residentie van premier Sharon zou minstens 10 mensen hebben gedood. De Israëlische regering reageert furieus door te zeggen dat "deze oorlog aan hen wordt opgelegd.

Op 23 januari verzonden enkele vredesorganisaties een persbericht over de Amerikaanse militaire transporten naar Koeweit via Antwerpen. De in Duitsland gelegerde 1st Infantry Division, die vorig jaar door de Turkse weigering niet aan de oorlog tegen Irak kon deelnemen.

Ook al is de oorlog in Irak officieel voorbij, de Amerikaanse militaire transporten naar de Golf gaan nog volop door. Momenteel vervangt de VS op grote schaal troepen in Irak. Dit brengt ook transporten van en naar Duitsland mee van de daar gelegerde troepen en militaire uitrusting.

Hierna volgt een analyse van het fameuze Genève-akkoord - dat een informeel akkoord is tussen een aantal individuele politici zonder mandaat - met als einddoel te komen tot een definitieve oplossing voor het Israëlisch-Palestijns conflict.

Hier volgt een analyse van het fameuze Genève-akkoord - dat een informeel akkoord is tussen een aantal individuele politici zonder mandaat - met als einddoel te komen tot een definitieve oplossing voor het Israëlisch-Palestijns conflict.

Is er deze zomer een stille revolutie begonnen in Turkije? Op het eerste gezicht lijkt het daarop. Nog voor het zomerreces keurde het Turkse parlement een omvangrijk hervormingspakket goed, met daarin maatregelen die er moeten voor zorgen dat de macht van het Turkse leger

Morgen en zaterdag sleutelen de Europese regeringsleiders voort aan het gemeenschappelijke Europese defensiebeleid. Ludo De Brabander en Pol De Vos betwijfelen dat het de goede richting uitgaat. De Europese Unie trekt volgens hen geen lessen uit de eigen kritiek op de Amerikaanse militaire politiek.

De eigenlijke auteur van het in Thessaloniki goedgekeurd ontwerp voor een Europese Veiligheidsstrategie is Robert Cooper, de Directeur-Generaal voor Externe Zaken - de tweede man na Javier Solana, de Hoge Vertegenwoordiger voor het Buitenlands Beleid.

Het lijkt erop dat de machtige tenoren van de Europese Unie de violen over veiligheid en 'defensie' terug gelijkstemmen. Tenminste dat kunnen we vermoeden sinds het Brits-Frans-Duitse onderonsje. Blijkbaar denkt Washington daar ook zo over, getuige de negatieve reactie.

Het bericht stond midden augustus - in volle komkommertijd - ergens verstopt in de kolommen van een Vlaamse krant. De kop luidde: "Thomas Foley, nieuwe baas privatiseringsprogramma in Irak." Geen pagina één, geen nieuws op radio en TV.

In Palestina, de laatste kolonie, blijft de spriaal van van Palestijnse aanslagen en Israëlische represailles overminderd voortgaan. Israël denkt nu de definitieve maatregel gevonden te hebben om de aanlsagen eens en voor alijd te stoppen.

De oorlog van de Brits-Amerikaanse coalitie tegen Irak werd gevoerd zonder de goedkeuring van de Verenigde Naties. Deze daad van agressie blijft om die reden illegaal. De huidige bezetting die voortvloeit uit deze oorlog wordt nu echter-tegen elke logica in-a posteriori door resolutie 1483

De Amerikaanse-Britse coalitie noemde zijn oorlog in Irak 'Operation Iraqi Freedom'. Bush en Blair stellen dus zelf dat deze oorlog niet ging over de ontmanteling van massavernietigingswapens (de VN-resoluties) maar dat het hen te doen was het Irakese regime zelf van de macht te verwijderen. 

Jordanië heeft het niet gemakkelijk. Het land ligt al jaren tussen twee conflictgebieden, waar oorlog zowat een constant gegeven is geworden. De Israëlische bezettingsoorlog heeft zijn weerslag in Jordanië, dat naar schatting 2,7 miljoen (bijna 60 procent van de totale bevolking) Palestijnen telt.

De VN moet dringend terug haar politieke, sociale, economische en humanitaire verantwoordelijkheden opnemen in overeenstemming met de bepalingen van het VN-Handvest.

De crisis rond Irak draait natuurlijk rond veel meer dan massavernietigingswapens en de dictatuur van Saddam Hoessein. De inzet is veel groter en overstijgt de kwestie Irak: het gaat over de verdere uitbouw van de enige supermacht tot een machtig imperium dat zich het recht toemeet om terug te grijpen naar

Volgens minister van Buitenlandse Zaken is Europa "het slachtoffer van de pacifisten" en hebben we "in het verleden te weinig gedaan om onze militaire capaciteit op peil te houden".

Een delegatie van het Anti-oorlogsplatform Irak, dat 150 organisaties verenigt in een campagne tegen een militaire interventie in Irak, is vorige week vrijdagnamiddag ontvangen door de minister van Buitenlandse Zaken, Louis Michel.

Het wordt steeds duidelijker dat de regering van de Verenigde Staten, met of zonder mandaat, een oorlog wil starten tegen Irak. Dit is rampzalig, zowel voor de Irakese bevolking als voor de hele wereld. Ik wil niet dat de Verenigde Naties nog langer misbruikt of omzeild worden voor een oorlogspolitiek.