Er lijkt nog maar eens een nieuwe fase aangebroken in het complexe Syrische schaakspel waar diverse spelers zich van hun meest machiavellistische of opportunistische kant laten zien.
Nog harder toeslaan in Syrië en in Irak, zoals de Franse president François Hollande al aankondigde, is het foute antwoord, zegt Ludo De Brabander. ‘We grijpen veel te vlug naar de militaire interventie als “oplossing”. Daarmee belanden we in een spiraal van geweld.’ (interview in De Standaard, 16/07/16)
Vandaag komen de commissies van Buitenlandse Betrekkingen en Defensie samen om van 'gedachte te wisselen' over de Belgische deelname aan de internationale coalitie tegen IS. Er zullen heel wat vragen komen aan de betrokken ministers over de regeringsbeslissing om naast Irak ook, in Syrië te bombarderen.
Het kernkabinet heeft zopas beslist om Syrië te bombarderen. Daarmee schrijft de regering zich verder in in de contraproductieve 'oorlog tegen de terreur' en verheft ze de kwaal tot recept. Vrede vzw vindt deze beslissing roekeloos en onverantwoord.
De Turkse strijdkrachten, waaronder speciale troepen, het leger en de politie, begaan op grote schaal mensenrechtenschendingen in de Koerdische stad Cizre (Cizîr in het Koerdisch).
Het Westen blijft de feodale dictatuur van Saudi-Arabië politiek en militair steunen, ook al klinkt er steeds luider kritiek op het buitensporige geweld dat het koninkrijk gebruikt bij zijn aanval op de bevolking van buurland Jemen.
In het Koerdische Zuidoosten van Turkije is er een oorlog aan de gang die al honderden slachtoffers heeft gemaakt. Toch verkiest het Westen om de ogen te sluiten.
25 jaar geleden viel een coalitie van 49 landen Irak binnen. De oorlog, het daaropvolgende embargo, nog een oorlog en een bezetting, lieten het land berooid achter. Maar Irak is niet dood. Het verzet en de protesten zijn de voorbije 25 jaar nooit gestopt en vormen het tegengif voor militarisme en bezetting.
Suruc, Ankara, Sharm al Sheik, Beiroet, Parijs... allemaal plaatsen waar de terreur de jongste maanden heeft toegeslagen. We worden er pijnlijk aan herinnerd dat oorlog en geweld geen grenzen kent, letterlijk en figuurlijk.
