Turkije

Zoals wel meerdere autocratische leiders probeert de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan gebruik te maken van de corona-crisis om zijn macht uit te breiden.

Net nu de COVID-19-pandemie Syrië bereikt en de autoriteiten in de overwegend Koerdische regio van Noord- en Oost-Syrië een lockdown afkondigen, sluit Turkije dagenlang de watertoevoer af. Terwijl de bevolking regelmatig de handen moet wassen, zet het Turkse regime een half miljoen mensen zonder drinkwater.

Eind januari 2020 maakte het Belgische Hof van Cassatie een einde aan een reeks van rechtszaken gericht tegen de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) en Roj-TV.

Terwijl Europa de strijd aanbindt met het coronavirus, wordt de nieuwe stroom vluchtelingen die vanaf eind februari vanuit Turkije op gang kwam ook beschouwd als een virus dat te allen prijze buitengehouden moet worden.

Sinds Turkije zijn grenzen openzette voor vluchtelingen richting Europa is er een nieuwe humanitaire crisis aan de gang die in alle opzichten mensonwaardig is. De crisis is gemaakt en kon vermeden worden als de betrokken partijen de elementaire principes van het internationaal recht zouden respecteren.

Eind januari maakte het Hof van Cassatie een einde aan een reeks van rechtszaken tegen de Koerdische Arbeiderspartij PKK, haar gewapende vleugel, de Volksverdedigingskrachten van de HPG en Roj TV.

Het aanhoudend geweld in Idlib, het laatste bolwerk van de islamistische oppositie in noordwest-Syrië, neemt escalerende internationale proporties aan.

Het kwam als een opluchting: de VS en Turkije zijn een staakt-het-vuren overeengekomen. Maar na een eerste blik op wat er is afgesproken en met wie, komt de ontnuchtering. De noodzakelijke voorwaarden voor een duurzaam staakt-het-vuren zijn helemaal niet vervuld.

Hoe zou het intussen nog gesteld zijn met de naar schatting 50 Amerikaanse B61 kernbommen op de Incirlik luchtmachtbasis in Turkije?

De Turkse aanval op Noord-Syrië brengt het Syrische conflict in een nieuwe gevaarlijke fase. Er dreigt een internationale confrontatie. Een humanitaire catastrofe is in de maak. Een wapenbestand en vervolgens een terugtrekking van alle buitenlandse troepen buiten VN-verband is dringend noodzakelijk.

 Voor de derde keer schendt de Turkse regering de grenzen van Syrië met agressief militair machtsvertoon in de grensstreek.

Na maandenlange dreigingen ziet het er naar uit dat Turkse troepen en milities van het Vrije Syrische Leger (FSA), waarvan de hoofdmoot bestaat uit salafisten, zich klaarstomen om zeer binnenkort Noord-Syrië binnen te vallen. Het Witte Huis laat zijn Koerdische bondgenoten vallen.

Erdogan heeftopenlijk zijn ambities uitgesproken om van Turkije een kernwapenmacht te maken. Wat zit daar achter?

Hoewel Libië sinds de opstand tegen voormalig president Khadaffi in het voorjaar van 2011 aan een VN-wapenembargo is onderworpen, komen wapens massaal het land in.

Een Turkse rechtbank heeft zopas de vrijlating bevolen van Leyla Güven. Ze blijft wel onder supervisie van justitie. De vrijlating volgt na 79 dagen hongerstaking. Ze nam enkel vocht, suiker en mineralen tot zich.

De jongste weken hebben belangrijke politieke en strategische ontwikkelingen het zo al erg complexe Syrische conflict in een nieuwe fase geduwd.

VS-president Trump kondigt in een tweet de terugtrekking van zijn troepen in Syrië aan. Daarmee ligt de weg open voor Turkije voor een militaire aanval in het noorden van Syrië.

Turks president Erdoğan heeft aangekondigd dat hij over enkele dagen de overwegend Koerdische regio in het noorden van Syrië verder zal aanvallen. De Europese regeringen mogen niet stilzwijgend toekijken!

Vandaag was er Koerdisch protest in Brussel om te reageren tegen de nieuwe Turkse militaire agressie in Syrisch Koerdistan. De Koerdische grenssteden Gire Spi (Tel Abyad) en Kobani zijn al verschillende keren gebombardeerd de jongste dagen.

Wat na Idlib? Als deze enclave terug in handen valt van Damascus volgt de vraag of er een diplomatieke uitweg bestaat voor de toekomst van Syrië. Buitenlandse machten kiezen echter voor hun eigen belangen waardoor het land dreigt af te stevenen op een langdurige opdeling.

Naarmate de Shanghai-samenwerkingsorganisatie invloedrijker wordt in de globale wereldpolitiek, zal de aandacht voor deze regionale organisatie in het Westen vanzelf toenemen.

Over een kleine maand, 24 juni, trekt de Turkse bevolking naar de stembus. Zowel economisch als politiek (de oorlog in Syrië) zit Turkije in een woelig vaarwater.

De Turkse agressie-oorlog tegen Afrin, een enclave met een grote meerderheid Koerden, duurt nu al bijna twee maanden. Meer dan 140 academici, kunstenaars, schrijvers en mensen van het middenveld lanceren een oproep aan onze politici om het stilzwijgen rond Afrin te doorbreken.

In Parijs vindt een tweedaags Permanent Volkstribunaal over Turkije en de Koerden plaats om te oordelen over oorlogsmisdaden in de Koerdische regio de afgelopen decennia. De getuigenissen over de belegeringen in een aantal Koerdische steden in de winter van 2015-2016 waren schokkend.